Wanneer je laurierblaadjes toevoegt aan je soep of stoofpot, denk je dan ooit aan de reis die dit kruid heeft afgelegd? Bij Verstegen doen we dat wél. Want achter elk blaadje laurier schuilt een verhaal over vakmanschap, tradities én toekomst. Bij onze leverancier in Turkije groeit laurier namelijk niet op plantages, maar volledig in het wild in de bergen langs de hele kustlijn.
Laurierbomen groeien 3 tot 4 jaar voordat ze geoogst kunnen worden. Ze staan verspreid in bergachtige gebieden die door het Turkse Ministerie van Bosbouw en Landbouw worden beheerd. Elk jaar bepaalt het ministerie welke zones geoogst mogen worden, zodat de natuur zich kan herstellen.
Tijdens de oogstperiode trekken boeren en dorpsbewoners de bergen in om géén losse bladeren, maar complete takken van 2 tot 3 meter lang te oogsten met de hand of een kleine kettingzaag. De steile paden maken machines onmogelijk, waardoor de takken nog altijd per ezel naar verzamelpunten worden gebracht. Daar worden ze gewogen en administratief geregistreerd, zodat exact bekend is uit welk dorp of gebied de laurier afkomstig is.
Voor veel dorpen vormt laurier een belangrijke bijverdienste naast de houtindustrie. De oogst wordt uitgevoerd door vaste dorpsgemeenschappen die zelf verantwoordelijk zijn voor het omliggende bosgebied. Juist doordat het om eigen dorpsgronden gaat, zijn er geen seizoenarbeiders betrokken zoals bij andere kruiden en specerijen wel het geval kan zijn. Dit verkleint de kans op kinderarbeid enorm: dorpen hebben stabiele scholen en kinderen blijven gewoon naar school gaan.
Wel is er een groeiend probleem: vergrijzing. Jongeren trekken liever naar de stad dan dat zij in de bossen willen werken. Coöperaties en leveranciers zoeken daarom actief naar manieren om het werk aantrekkelijk te maken voor nieuwe generaties, om het traditionele vakmanschap in stand te houden.
Na de oogst worden verse laurier bladeren binnen 48 uur machinaal gedroogd. Hele takken kunnen één tot twee weken worden opgeslagen voordat ook zij gedroogd worden. In Zuid-Turkije wordt 5 tot 10% van de oogst traditioneel in de zon gedroogd.
Na het drogen begint het sorteren. De hoogste kwaliteit heet Handpick Select (HPS): bladeren die met de hand van de tak worden geplukt. Slechts ongeveer 20% van een tak voldoet hieraan. De rest wordt machinaal ‘geplukt’ (door schudden) of verder verwerkt tot gesneden of gemalen laurier.
Omdat bladeren per regio verschillen in grootte en structuur, worden deze niet gemengd met elkaar. Dat maakt met name de HPS-kwaliteit goed herleidbaar.
Elke keer dat jij dus een laurierblaadje in je gerecht doet, gebruik je een blad dat jaren zon, regen, sneeuw én insecten heeft doorstaan in een wild bosgebied. Een puur natuurproduct, met zorg geoogst door dorpsgemeenschappen die al generaties lang verbonden zijn met deze bossen. Dat maakt laurier niet alleen een smaakvol, maar ook bijzonder kruid. En dat proef je terug in elke gerecht!
